Ons gezin woont in Pozzuoli, direct aan de Golf van Napels, en gebruikt een waterfilter. Niet omdat het water daar officieel als onveilig geldt, maar omdat men de kwaliteit simpelweg niet volledig vertrouwt. Of dat representatief is voor Zuid-Italië valt moeilijk te zeggen, maar het weerspiegelt wel hoe veel mensen die permanent in Zuid-Italië wonen ermee omgaan. De vraag of je in Italië kraanwater kunt drinken heeft geen eenvoudig antwoord. Het hangt af van waar je je precies bevindt.
Officieel is het drinkbaar
Italië is EU-lidstaat en valt onder de Europese drinkwaterrichtlijn. Volgens het nationale controlecentrum voor waterkwaliteit, het CeNSiA, voldoet het Italiaanse kraanwater voor 99 procent aan de gezondheidsrelevante kwaliteitsparameters. Dat is een indrukwekkend cijfer en toch grijpen miljoenen Italianen dagelijks naar de fles. Daar zijn redenen voor.
Noord en zuid zijn twee verschillende werelden
In Noord-Italië, vooral in de Alpenregio's en steden als Milaan of Bolzano, geldt het kraanwater als uitstekend. Het komt vaak rechtstreeks uit bergbronnen, is zacht en smaakt goed. Wie daar op vakantie is of woont, kan zonder zorgen uit de kraan drinken.
Hoe verder je naar het zuiden komt, hoe meer dat beeld verandert. De infrastructuur is ouder, de leidingen deels versleten, het chloorgehalte in de zomer hoger omdat het water bewerkelijker moet worden gezuiverd. Op Sicilië komt daar nog een probleem bij: veel huizen hebben watertanks op het dak, die bij extreme hitte een broedplaats voor ziektekiemen kunnen worden. Daarnaast kampt het zuiden steeds vaker met waterschaarste . In 2024 hadden ruim een miljoen inwoners te maken met rantsoeneringsmaatregelen, een duidelijke stijging ten opzichte van het jaar ervoor.
Campanië, waar Pozzuoli ligt, behoort tot de regio's met het hoogste waterverbruik van heel Italië. Het water is drinkbaar, maar de smaak en de leidingkwaliteit in oudere panden kunnen sterk variëren.
Het chloorprobleem
Een punt dat veel vakantiegangers verrast: zelfs waar het water technisch onberispelijk is, smaakt het vaak sterk naar chloor, vooral in de zomer, wanneer de temperaturen stijgen en de zuivering wordt geïntensiveerd. Dat is geen veiligheidsprobleem, maar wel een reden waarom velen liever naar de fles grijpen.
De nasoni: Rome's vloeibare erfenis
Wie in Rome op pad is, komt overal de zogenoemde nasonitegen, de kleine gietijzeren drinkfonteinen waaruit voortdurend vers water stroomt. Het water komt uit eeuwenoude aquaducten en geldt als uitstekend. Wie een fles bij zich heeft, vult die daar gewoon bij: gratis, koud en lekker.
Voor vakantiegangers
Wie een week in Toscane, aan het Gardameer of in Noord-Italië doorbrengt, kan het kraanwater zonder zorgen drinken. In het zuiden en op de eilanden is meer voorzichtigheid raadzaam, vooral in oudere gebouwen of wanneer het water ongewoon ruikt of smaakt. Flessenwater is in Italië goedkoop en overal verkrijgbaar: een liter mineraalwater kost in de supermarkt vaak minder dan 30 cent.
Voor emigranten
Wie permanent in Italië woont, ontwikkelt meestal snel een gevoel voor de lokale waterkwaliteit. Een goede waterfilter is zeker in het zuiden een zinvolle investering, niet per se om veiligheidsredenen, maar omdat die de smaak en de leidingkwaliteit duidelijk verbetert. Ons gezin heeft die beslissing niet betreurd.
📺Trouwens: we hebben nu ook een gloednieuw kanaal op YouTube! Kom gerust langs en laat een abonnement achter!
